سَر
sar · Roman Urdu “sar”
sar · Roman Urdu “sar”
سَر (sar) is an Urdu noun and adjective and adverb. It means “arrow”; other senses include “going” and “moving”. Inherited from Prakrit sara, from Sanskrit śara (“arrow, reed”). In Roman Urdu it is usually typed “sar”.
Synonyms تِیر
| Form | Urdu | Roman |
|---|---|---|
| direct singular | سَر | sar |
| direct plural | سَر | sar |
| oblique singular | سَر | sar |
| oblique plural | سَروں | sarõ |
| singular vocative | سَر | sar |
| plural vocative | سَرو | saro |
| Form | Urdu | Roman |
|---|---|---|
| direct singular | سَر | sar |
| direct plural | سَر | sar |
| oblique singular | سَر | sar |
| oblique plural | سَروں | sarõ |
| singular vocative | سَر | sar |
| plural vocative | سَرو | saro |
| Form | Urdu | Roman |
|---|---|---|
| direct singular | سَر | sar |
| direct plural | سَر | sar |
| oblique singular | سَر | sar |
| oblique plural | سَروں | sarõ |
| singular vocative | سَر | sar |
| plural vocative | سَرو | saro |
| Form | Urdu | Roman |
|---|---|---|
| direct singular | سَر | sar |
| direct plural | سَر | sar |
| oblique singular | سَر | sar |
| oblique plural | سَروں | sarõ |
| singular vocative | سَر | sar |
| plural vocative | سَرو | saro |
| Form | Urdu | Roman |
|---|---|---|
| direct singular | سِر | sir |
| direct plural | سِر | sir |
| oblique singular | سِر | sir |
| oblique plural | سِروں | sirõ |
| singular vocative | سِر | sir |
| plural vocative | سِرو | siro |
| Form | Urdu | Roman |
|---|---|---|
| direct singular | سِرّ | sirr |
| direct plural | سِرّ | sirr |
| oblique singular | سِرّ | sirr |
| oblique plural | سِرّوں | sirrõ |
| singular vocative | سِرّ | sirr |
| plural vocative | سِرّو | sirro |
| Form | Urdu | Roman |
|---|---|---|
| direct singular | سُر | sur |
| direct plural | سُر | sur |
| oblique singular | سُر | sur |
| oblique plural | سُروں | surõ |
| singular vocative | سُر | sur |
| plural vocative | سُرو | suro |
Synonyms آواز
Synonyms گانا
| Form | Urdu | Roman |
|---|---|---|
| direct singular | سُر | sur |
| direct plural | سُر | sur |
| oblique singular | سُر | sur |
| oblique plural | سُروں | surõ |
| singular vocative | سُر | sur |
| plural vocative | سُرو | suro |
| Form | Urdu | Roman |
|---|---|---|
| direct singular | سُر | sur |
| direct plural | سُر | sur |
| oblique singular | سُر | sur |
| oblique plural | سُروں | surõ |
| singular vocative | سُر | sur |
| plural vocative | سُرو | suro |
Inherited from Prakrit sara, from Sanskrit śara (“arrow, reed”).
From Sanskrit sará.
Borrowed from Sanskrit saras, from sṛ.
Borrowed from Classical Persian سر (sar). Cognate with Sanskrit śiras. Doublet of سِر (sir).
Borrowed from Sanskrit śira. Doublet of سَر (sar).
Borrowed from Classical Persian سر (sir(r)), from Arabic سِرّ (sirr).
Borrowed from Sanskrit sura.
Inherited from Sanskrit svara, from svar.
From Sanskrit śūla.
Etymology text from Wiktionary; scripts that cannot be displayed have been removed and their transliterations kept.
سَر (sar) means “arrow”, “going”, “moving”, “proceeding” (noun, adjective, adverb).
Roman Urdu has no fixed spelling. It is most often typed “sar”; the scholarly transliteration is “sar”. Other transliterations given: sir, sirr.
Inherited from Prakrit sara, from Sanskrit śara (“arrow, reed”).
Source: Wiktionary entry for سر (Urdu section), extracted by kaikki.org, data of 2026-10-30. Text is available under CC BY-SA 4.0; please credit Wiktionary contributors. Roman Urdu as typed is derived by Lughat from the transliteration. About our data.